ทำไมคลิปเปอร์หยุดตามหาคีวินดันต์

เงียบเบื้องหลังการเคลื่อน

ฉันไม่ตามข่าวใหญ่ ฉันฟังสิ่งที่ตัวเลขพูดไม่ออก เมื่อรายงานบอกว่าคลิปเปอร์ตามหาคีวินดันต์ ฉันเห็นรูปแบบ—มันไม่ใช่ความทะเยอทะยาน แต่คือการเลื่อนในดีเอ็นเอเชิงโครงสร้าง ข้อมูลไม่เปลี่ยน; ลำดับความสำคัญต่างหาก

Zubac: ไม่ใช่วัสดุแลกเปลี่ยน

พวกเขาเรียกเขาว่า “ไม่มีทางแลกเปลี่ยน” —ไม่ใช่เพราะเขาไม่มีประวัติ—but เพราะเขาศักดิ มิดเดิลสองทางที่เคลื่อนโดยไม่ต้องลูกบอล โดยการป้องกันของเขาหล่อเกมมากกว่าคะแนนของเขา คุณค่าของเขาวัดจากสัญญา—แต่อยู่ที่จังหวะ พื้นที่ และอำนาจเงียบ

จังหวะใต้เสียงกรีดร้อง

เอ็นบีเอทำงานบนเสียง—not เหนือบนข้อมูลเท่านั้นที่คนเงียบเห็น:นาทีต่อการครอง การป้องกันต่อการเคลื่อน และประสิทธิภาพพื้นที่ เมื่อทีมละทิ้งการตามหาดาวอย่างดันต์ มันไม่ใช้ความล้มเหลว—มันคือการปรับสมดุลใหม

เหตุผลเย็น ความหลงใหลอุบารณ์

ฉันไว้วางใจข่าวลือ เพียงแต่วารสารที่ตรงกับจังหวะ Zubac ถูกขาย—heถูกสงวนไว้ เช่นบรรทัด sans-serif ในเวทมนตร์สีเทา: เรียบง่าย precise และไร้เสียงรบกวน

สิ่งที่สถิตลืมไป?

พวกเขอลืมอะไร? 不ใช่องค์ประกอบ 不ใชศักภาพ c สิ่งที่พวกเขอลืมไปคือ: greatness จะตะโกนไม่มาก มันกระซอก—in tempo, in position, in shadows. และถ้าฟังให้ใกล้… เจ้าจะได้ยินเช่นกัน