ทำไมแมนยูไม่ซื้อริโกดริโก?

การคำนวณเงียบของTransferที่หายไป

ผมไม่เขียนหัวข้อเพื่อสร้างความโกรธ—แต่เพื่อกระตุ้นความคิด เมื่อชื่อริโกดริโกปรากฏในข่าวลือ คนไม่ถามแมนยูว่าทำไมถึงไม่ลงมือ ไม่ใช่เพราะขาดเงินหรือกลัวคู่แข่งขัน—แต่เกมนี้เล่นไม่อยู่ในตาราง—มันเล่นในความเงียบ

จิตวิทยาเบื้องหลังตัวเลข

ข้อมูลไม่มีการหลอกลวง—แต่บริบททำได้ สถิติริโกดริโก: สปีด อัตราการครองบอลภายใต้แรงกดดัน—ล้วนเป็นตัวชี้วัดระดับเอลีต และที่แมนยู ความเฉื่อยของระบบเหนือความทะเยอทะยาน เราวัดนาที—not ล้านบาท สโมฆราษฎรให้ค่าความอดทนเหนือความตื่นตก คนจะชนะเมื่อวินาทีสุดท้ายผ่านไป? ไม่ใชเสียงดัง—แต่วิเคราะห์ที่เงียบที่สุด

##โลกที่ไม่มีเสียงดัง ผมเคยนั่งผ่านหน้าต่างการโอนย้ายพอจะรู้เรื่องนี้: สโมฆราษฎรระดับสูงไม่ซื้อนักเตะ—they พัฒนามรดก คณะกรรมการแมนยูไม่ต้องการกองหน้าอีกคน; เขาต้องการผู้คิดที่ทำให้เกมรู้สึกมนุษย์—not คนแสดงอารมณ์ขายเรื่องราว

การเล่าเรื่องด้วยความเงียบ

มองการเคลื่อนไหวของเขา: ไม่มีไฟไหม—มีกระแส เซอร์แรกของเขาไม่มากายstatements—มันเป็นคำถามบนสนามหญ้า

คุณรู้สึกอะไรเมื่อเห็นเขาเล่นกับเรอัลมาดริดในฤดูกาลสุดท้าย? มัน不是ชัยชนะ—แต่อัตลักษณ์

หากนาทีสุดท้าย khôngเกี่ยวข้องกับชัยชนะ?

บางทีเขาอาจไม่มากายสำหรับโอลดทรัสฟورد บางทีเขาถูกสร้างมาเพื่ออะไรบางอย่าง quieter—a มรดกแห่งความเงียบ—notเสียงฮึบ