Pagkatapos ng limang gabi ng playoff, natanto kong ang tunay na paggaling ay nasa kahinatnan—hindi sa puntos o kalupitan. Ito ay tungkol sa espirituwal na pagtitiis, hindi sa pagsamba sa mga bida.

Pagkatapos ng limang huling laro, naiwan akong mag-isa. Hindi dahil sa pagkabigo—kundi dahil walang nakakita sa paglalakbay ko. Ito ay tungkol sa tahimik na pagkabigo ng pag-asa, hindi sa tagumpay.

Hindi ito tungkol sa pera o stats—kundi sa tahimik na pagmamalay, tiyagang pagsisikap, at ang bigat na dala ng isang bayani na nagtrabaho nang walang papansin. Narito ang kwento na hindi sinasabi.

Nakita ko ang pagmamalas ni Fragg sa bawat huling gabi—hindi lang para sa kapopularan, kundi bilang isang panalang pambata. Ang jersey ay salamin ng kanyang kaluluwa.