Noong 1979, sinimulan ng pamilya Bas ang isang dinastiyang basketball na nagbunsod ng 11 kalapitan. Ngayon, tapos na ito—nawala ang pangunahing kapangyarihan, pero nanatira ang alamat ng data at damdamin.

Isang sports data analyst mula sa Midwest na nag-decode ang mga lihim sa pagkilos ni Foden, Chirkin, at Bob—hindi ito kagila-gilalaman, kundi aktwal na pattern na nagbabago ng laro.

Ang isang dating direktor ng sports data ay nagpapakita kung bakit ang $230M na kontrato ay hindi makakabili ng totoong talento—ang tunay na genio ay nasa tahimik na sandali, ritwal ng mga fan, at emosyonal na pag-unawa sa laro.

Nakita ko ang paglipat ni Gausia sa Barcelona—hindi isang transaksyon, kundi isang pagtatawag sa kaluluwa ng klub. Ang mga numero ay totoo, pero ang damdamin ang nagtuturo kung bakit ito ay nasisira.

Sinasalamin ko ang pagkakasala sa hype at kawalan ng estratehiya sa Man United. Hindi nangunguna ang pambayad na player—kundi ang tamang galaw, data, at paggalaw ng sistema.

Bilang isang sports analyst mula sa Chicago, nakita ko na hindi ito pagpapalit ng talent—kundi isang tahimik na pagtantiya. Pinagtrabaho nila ang #1 pick para sa estruktura, hindi para sa bituin.

Isang data analyst mula sa ESPN, nakita ko ang pagbabago ng mga numero—hindi dahil sa emosyon, kundi dahil sa matematika. Ang pagbebenta ng Lakers ay hindi lang pagsasara, kundi pagpapalawig ng NBA.

Sinuri ko ang 87 na playoff series mula 2018—ang mga 'clutch' na shot ay hindi nagpapalakas ng panalo, kundi nagpapakita ng ingay. Ang data ang totoo, hindi ang damdamin.

Nakita ni Whitmore ang sigla ng sports—hindi lang ang puntos, kundi ang himig ng puso. Ang data ay naging tula, at ang underdog? Siya ay nagsalita sa kahiligan, hindi sa ingay.